Mijn leven is niet altijd makkelijk geweest.
Al op jonge leeftijd, vanaf mijn 14e, stond ik er alleen voor en moest ik voor mezelf zorgen.

In de jaren daarna zocht ik afleiding in feesten, drinken en roken.
Zelfs toen ik al kinderen had, voelde ik me alleen echt “oké” als ik had gedronken.
Maar de dag erna kwam alles weer terug.
Dat lege gevoel. Die onrust.

Tot het moment dat mijn lichaam stop zei.

Ik kreeg hevige paniekaanvallen.
Zo heftig dat ik regelmatig dacht dat ik doodging en de ambulance belde.
Dat was het moment waarop ik wist: dit kan zo niet langer.

Ik stopte met drinken en ging in therapie.
Ik kreeg tips, maar diep vanbinnen voelde ik me nog steeds niet echt gehoord.
Ook bij de mensen om mij heen bleef dat gevoel.
Alsof niemand echt begreep wat er in mij omging.

Ik trok me steeds meer terug.
Via de huisarts kreeg ik medicatie, maar daardoor voelde ik me niet mezelf.
Alsof ik er niet echt meer was.

Uiteindelijk besloot ik ook daarmee te stoppen.
Dat was zwaar, maar het was nodig.

Langzaam ben ik mezelf weer gaan opbouwen.
Ik leerde omgaan met mijn paniek, begon met ademhalingsoefeningen, wandelen en anders naar het leven te kijken.
Stap voor stap kwam er weer rust.

Ik vond ook veel kracht in mijn geloof en heb me in 2023 laten dopen. (Christendom)
Dat gaf mij nog meer richting en innerlijke rust.

Nu, jaren later, ben ik 38 en heb ik mijn leven weer op de rit.
En voel ik me nu pas echt vrij, omdat ik heb beseft dat ik mezelf niet meer achteruit hoef te zetten omdat ik me niet gehoord of geliefd voel.

Maar ik weet nog precies hoe het voelt om je alleen te voelen.
Om niet gehoord te worden.
Om een glimlach op te zetten terwijl het vanbinnen helemaal niet goed gaat.

En juist daarom ben ik dit gaan doen.

Omdat ik als geen ander begrijp hoe het is
als niemand echt luistert.
Als je je afvraagt: “ben ik gek?”
terwijl je eigenlijk gewoon iemand nodig hebt die je begrijpt.

Ik wil jou laten voelen dat je er wél toe doet.
Dat je niet gek bent.
En dat je je verhaal mag delen.

Ik geef geen therapie.
Geen medicatie.

Gewoon een luisterend oor.
Zonder oordeel.

Ik heb in mijn leven keuzes moeten maken en daardoor ook mensen verloren.
Maar ik heb geleerd om voor mezelf te kiezen.
En daar heb ik nu vrede mee.

Ik leef eindelijk weer.

En geloof me:
jij kan dit ook.

Je hoeft het niet alleen te doen.
Niks is te raar voor mij.

Ik hoor jou